به نام انکه عاشقان را در صحنه ی عشق میپروراند دلتنگی های ادمی را باد ترانه میخواند

رویاهایش را اسمان پر ستاره نادیده میگیرد و هر دانه برفی و اشکی نریخته میماند سکوت

سرشار از ناگفته هاست سرشار از سخنان ناگغته و شگفتیهای به  زبان نیامده

و در این سکوت حقیقتی نهفته است حقیقت من و تو ........

گل من گريه مكن.

كه در ايينه ي اشك تو غم من پيداست

قطره ي اشك تو داند كه : غم من درياست

گل من گريه مكن.

سخن از اشك مخواه

كه سكوتت گوياست

از نگه كردنت احوال تو را ميدانم

دل غربت زده ات بينوايي تنهاست

من و تو ميدانيم چه غمي در دل ماست.

گل من گريه مكن

اشك تو صاعقه است

تو به هر شعله ي چشمان ترم ميسوزی

بيش از اين گريه مكن

كه بدين غمزدگي بيشترم ميسوزی

من چو مرغ قفسم

تو در اين كنج قفس بال و پرم ميسوزی

گل من گريه مكن

كه در ايينه ي اشك تو غم من پيداست

قطره ي اشك تو داند كه : غم من درياست

دل به اميد ببند

نا اميدي كفر است

چشم ما بر فرداست

ز تبسم مگريز در دندان تو در غنچه ي لب ها زيباست

گل من گريه مكن......

استاد نو ید نصیری زاده

ساعت تشکیل کلاس: ۴ تا ۶

محبوبه حسین زاده

سیما ایزد پناه